De koopakte is een overeenkomst waarmee men de koop van een onroerende zaak regelt. De meest voorkomende koopovereenkomst is natuurlijk de koop of verkoop van een huis. Maar er bestaan ook koopaktes voor andere zaken, zoals vliegtuigen, boten, garageboxen en dergelijke.
De koopoptie is een afspraak in een koopovereenkomst, meestal bij de koop van bedrijven of woningen. Die afspraak houdt in dat de verkoper het goed verkoopt aan de koper, maar de koper de keuze heeft of hij of zij wel of geen gebruik maakt van zijn of haar optie om te kopen.
De koopoptie is meestal gekoppeld aan een afgesproken tijd of andere voorwaarde. Zie ook koopakte.
De eigendomsoverdracht is het overgaan van de eigendom van een goed naar een ander. Onder omstandigheden is er dan ook overdrachtsbelasting bij betrokken.
Voor de eigendomsoverdracht van registergoederen, zoals huizen en grond, moet je naar de notaris. Die maakt voor jou de leveringsakte.
De leveringsakte is een andere benaming voor de transportakte. Deze notariële akte heb je nodig voor de eigendomsoverdracht van onroerende zaken. Bijvoorbeeld bij de koop van een woning is een leveringsakte nodig. Daarnaast heb je ook een koopakte nodig.
Het eigendomsbewijs van een woning of pand is een door het kadaster gewaarmerkt bewijsstuk dat je eigenaar bent. Je ontvangt dit van de notaris. Meestal een paar weken na de formele overdracht. Dit document is openbaar en hoort bij het object en is dus niet persoonlijk.
Het is een beetje verwarrend, want het is de door het kadaster goedgekeurde Transportakte of Akte van Levering. Heb je die dus in je bezit? Dan is dat je eigendomsbewijs. In dit document staan de belangrijkste zaken over het onroerend goed, zoals erfdienstbaarheden en dergelijke.
Tegen betaling kan je bij het kadaster een kopie van alle eigendomsbewijzen opvragen.
Vraag een eigendomsbewijs aan bij het kadaster.
De bewijskracht is de waarde van een bepaald document om te kunnen dienen als bewijs in een rechtszaak. De rechter bepaalt wat de bewijskracht van een bewijsmiddel is, tenzij er sprake is van dwingend bewijs. In een procedure kan eigenlijk alles als bewijs worden aangevoerd. Bewijsmiddelen die dwingend bewijs zijn, hebben de meeste bewijskracht. In dat geval moet de rechter verplicht de inhoud van het dwingend bewijs als de waarheid aannemen. Let wel op: ook tegen dwingend bewijs kan tegenbewijs worden geleverd.
Aktes kunnen dienen als bewijs en hebben dus bewijskracht. Het is echter wel zo dat authentieke (notariële) aktes dwingend bewijs zijn ten opzichte van iedereen. Dat is dan ook een voordeel om zaken in een akte via de notaris vast te leggen. Enkele voorbeelden van dwingend bewijs zijn:
Dit betekent dat als er over deze aktes een procedure wordt gevoerd, de rechter dan (behoudens tegenbewijs) moet aannemen dat wat in de akte staat de waarheid is. Daarnaast zijn er ook onderhandse aktes. De regel is dat die aktes alleen dwingend bewijs opleveren tussen partijen (die de akte hebben ondertekend).
De overdracht is het in eigendom van een goed geven aan een ander. Voor een geldige overdracht is vereist:
Voor bepaalde goederen is voor levering een notariële akte vereist. Denk hierbij aan de overdracht van een stuk grond of een gebouw.
Een ongeldige overdracht heeft tot gevolg dat de eigendom niet is overgedragen. In sommige gevallen wordt de koper daartegen beschermd.
Het begrip kosten koper houdt in dat de koper bij de aankoop van een woning bepaalde kosten voor zijn rekening komen. Denk bijvoorbeeld aan de overdrachtsbelasting, de notariskosten en kadastrale kosten. De notariskosten worden ook wel transportkosten genoemd.
Achter de vraagprijs van de woning staat vaak kosten koper (k.k.) vermeld. Als er geen kosten koper verschuldigd zijn, dan noem je dat vrij op naam.
De gebruiksovereenkomst is de overeenkomst tussen een grondgebruiker en de grondeigenaar, waarin staat dat de gebruiker het recht heeft om de grond van de grondeigenaar te gebruiken. Ook wel bruikleenovereenkomst genoemd.
Gemeenten spreken dat meestal af bij snippergroen. In de gebruiksovereenkomst staan de voorwaarden waaronder de gemeentegrond mag worden gebruikt. Overtreding van die afspraken levert meestal een boete en opzegging van de gebruiksovereenkomst op.
Door een gebruiksovereenkomst treedt de verjaringstermijn niet in, omdat je als grondgebruiker dan niet de bezitter van de grond bent. De grondgebruiker erkent dan namelijk dat de grondeigenaar de eigendom heeft van de grond. Je houdt of gebruikt dan de grond. Dat is anders als je de gebruiksovereenkomst niet tekent en de grond alsnog in bezit neemt.
Vrij op naam betekent dat bepaalde kosten voor de eigendomsoverdracht van een woning niet voor rekening van de koper komen. Dat zijn de 2% overdrachtsbelasting, kosten voor de leveringsakte en inschrijvingskosten voor het kadaster. De kosten voor een hypotheek ter financiering van de koopsom zijn voor de koper, ondanks dat de koper de woning vrij op naam koopt.
De meeste woningen die op deze manier in de verkoop komen zijn nieuwbouwwoningen. Ook niet-nieuwbouwwoningen kunnen vrij op naam te koop gezet. Dan neemt de verkoper bepaalde kosten voor zijn rekening. Het tegenovergestelde is ‘kosten koper’.
De koopakte is een overeenkomst waarmee men de koop van een onroerende zaak regelt. De meest voorkomende koopovereenkomst is natuurlijk de koop of verkoop van een huis. Maar er bestaan ook koopaktes voor andere zaken, zoals vliegtuigen, boten, garageboxen en dergelijke. In Amsterdam wordt een koopakte altijd door een notaris opgesteld, in de rest van Nederland niet.
Het is de definitieve overeenkomst waarmee de eigendom overgaat, ook de prijs en andere voorwaarden staan in de akte. De akte wordt bij registergoederen ingeschreven in het register.
In een artikel leggen we uit wat het verschil is tussen een transportakte en een koopakte.
