Een verklaring van executele is een verklaring van de notaris. De notaris kan deze verklaring opstellen als er een executeur is. De notaris doet hiervoor een onderzoek. Hiervoor kijkt de notaris in het testament of in de executeursbenoeming. Daarin staat wie de executeur is en welke bevoegdheden hij/zij heeft. De notaris legt dit in de verklaring van executele vast. Dit is dus een soort bevestiging van de notaris.
De executeur vraagt deze verklaring aan, nadat hij de benoeming heeft aanvaard. Met deze verklaring kan de executeur bewijzen dat hij bevoegd is om de erfenis af te handelen Zo krijgt de executeur de bevoegdheid om over de erfenis te beschikken.
Met de erven van of ‘de ervan van wijlen’ bedoel je de gezamenlijke of alle erfgenamen van de overleden persoon. Bij correspondentie over de afwikkeling van een nalatenschap is het gebruikelijk dat de afzender die aanhef of adressering gebruikt.
De bank kan de tenaamstelling van de bankrekening veranderen in ‘de ervan van’. Hiermee laat de bank dan in het midden wie de erfgenamen zijn. Soms vraagt de bank een Verklaring van Erfrecht om de tenaamstelling van de bankrekening te wijzigen.
Assumptie betekent dat je een executeur de bevoegdheid hebt gegeven om zelf een of meer executeurs toe te voegen. De door jou aangewezen executeur heeft die bevoegdheid alleen als jij dat in jouw testament zo hebt bepaald en als die persoon de executeurstaak heeft aanvaard.
In plaats van assumptie, kan je ook zelf rechtstreeks in jouw testament een of meerdere executeurs aanwijzen. Zie ook subrogatie, voor de optie dat de executeur zelf een vervanger aanwijst.
Een executeur moet rekening en verantwoording afleggen. Hij legt deze verantwoording af aan de erfgenamen. Of aan de opvolgende executeur (of vereffenaar). Dat hoeft echter pas als het beheer van de executeur is geëindigd.
De rekening en verantwoording houdt in dat de executeur inzicht moet geven in de manier waarop de executeur zijn of haar taken heeft uitgevoerd. De executeur geeft hierin dus een (uitgebreide) toelichting van zijn of haar werkzaamheden.
Er is geen wettelijk verplichte vorm waarin en hoe de executeur de rekening en verantwoording moet geven. Het is gebruikelijk dat de executeur dat geeft door middel van een overzicht van de opbrengsten en schulden van de nalatenschap vanaf het moment van overlijden van de erflater. Daarin neemt de executeur ook de executeurskosten (de kosten die de executeur heeft moeten maken) en het executeursloon opgenomen.
De wettelijke beloning voor de executeur is 1% van het vermogen dat iemand nalaat. De wettelijk beloning is van toepassing als de erflater dit het vastgelegd in de executeursbenoeming. De erflater kan ook andere vergoedingen opnemen, of bepalen dat er helemaal geen vergoeding zal zijn.
De gemeenschap is het mede-eigendom van goederen van twee of meerdere personen (deelgenoten). Deelgenoten hebben recht op gebruik van het goed. Dat betekent dat zij zelfstandig over hun aandeel in het goed mogen beschikken. Denk bijvoorbeeld aan twee studiegenoten die samen een auto of maatschap kopen. Voor overdracht van een gemeenschappelijk goed is het nodig dat beide deelgenoten meewerken.
De gemeenschap van goederen, bij een huwelijk en in de nalatenschap zijn gemeenschappen. Hiervoor gelden aparte regels. Bijvoorbeeld, bij een nalatenschap is de executeur of vereffenaar bevoegd om over de nalatenschap te beschikken.
Het executeursloon is de vergoeding die een executeur ontvangt voor zijn of haar werkzaamheden. Dus voor de afwikkeling van de nalatenschap. Dat is alleen het geval als het testament een executeur benoemt.
De hoogte van het wettelijke executeursloon is 1% van de waarde van de erfenis. In een testament kan ook een andere vergoeding staan, bijvoorbeeld een uurloon of een vast bedrag. Het loon betaal je uit de nalatenschap. De executeur heeft pas recht op het loon nadat de erfenis is afgewikkeld. Tenzij in het testament daar iets anders over is bepaald.
In het testament kan ook zijn bepaald dat de executeur geen loon krijgt. Dat is meestal het geval als een erfgenaam is aangewezen als executeur. De extra kosten die een executeur heeft gemaakt voor de werkzaamheden (zoals reiskosten) behoren niet tot het loon, maar meestal bepaalt het testament dat die kosten worden betaald uit de nalatenschap.
Voor de (beroepsmatige) executeur, zoals een notaris, is het executeursloon belast als resultaat uit overige werkzaamheden. Daarom is de executeur inkomstenbelasting verschuldigd (box 1). De vergoeding is voor de erfgenamen niet aftrekbaar van de heffing erfbelasting.
Een vereffenaar is door de rechtbank benoemt om een erfenis (waar meerdere erfgenamen zijn) te beheren en te vereffenen. Dit moet als er beneficiair is aanvaard. Of als de executeur niet kan aantonen dat de erfenis voldoende is om alle schulden mee te betalen. De vereffenaar moet onder andere een boedelbeschrijving opstellen. Daarna informeert en betaalt hij de eventuele schuldeisers. Wat overblijft kan hij uitkeringen aan de erfgenamen.
Erfgenamen kunnen aan de rechter verzoeken om een vereffenaar te benoemen. De erfgenamen worden vertegenwoordigd door deze persoon. Zij mogen niet zonder zijn toestemming over de erfenis beschikken.
Het erfrecht is een verzamelbegrip voor alle regels die bepalen wat er na iemands overlijden met zijn vermogen moet gebeuren. Het erfrecht is grotendeels regelend recht. Dat wil zeggen dat je met een testament af kan wijken van de wettelijke regels.
Deze regels zijn voornamelijk te vinden in Boek 4 van het Burgerlijk Wetboek.
Met het afwikkelingsbewind heeft de executeur de bevoegdheid gekregen om de erfenis helemaal af te ronden. Die beslissingen kan de executeur nemen zonder toestemming van de erfgenamen. De afwikkeling is de laatste stap. De executeur keert de erfdelen uit, zoals hij oordeelt dat juist is.
Een executeur met afwikkelingsbewind heet ook wel een drie sterren executeur.
