De legitieme portie. Als je met het onderwerp te maken hebt is er meestal een reden voor. Je bent onterfd of vermoedt dat je bent onterfd. Hoe zit dat dan met jouw rechten, hoe werkt het exact. In een reeks berichten geven we antwoord op al die vragen.
De legitimaire massa, ook wel legitieme massa genoemd, is het bedrag waarover je de legitieme portie berekent. Het is de waarde van een erfenis, vermeerderd met de giften die de overledene in de afgelopen vijf jaar heeft gedaan. Van dit bedrag gaan de kosten van de nalatenschap af, zoals de uitvaart, een executeur of vereffenaar.
Het langstlevendebeding is een bepaling die inhoudt dat bij overlijden van de ene partner de langstlevende partner zijn of haar erfgenaam wordt. De wet bevat een langstlevendebeding voor gehuwden en geregistreerd partners. De langstlevende partner is namelijk automatisch de directe erfgenaam van de overleden erflater. Om daarvan af te wijken, moet je een testament maken.
In oude testamenten (van voor 2003) staat deze bepaling meestal opgenomen. In die tijd was dat namelijk nog niet in de wet geregeld.
Bij een samenlevingscontract is er niet automatisch een voorziening voor de langstlevende. Dus na het overlijden van een van de samenwoners zijn alleen de kinderen van de overledene direct erfgenaam.
Een langstlevendebeding kan ook de opschortende voorwaarde in een testament zijn die inhoudt dat kinderen hun legitieme portie pas kunnen opeisen bij het overlijden van de langstlevende ouder. Lees hier meer over opschortende voorwaarden voor opeisbaarheid van de legitieme portie.
Het natuurlijk kind is een persoon die niet door zijn of haar vader is erkend en buiten een huwelijk of geregistreerd partnerschap is geboren. De vaststelling dat iemand een natuurlijk kind is, is van belang voor het erfrecht.
Als natuurlijk kind heb je niet automatisch recht op de erfenis, dat hebben alleen ‘’wettige kinderen’’. Dan moet eerst gerechtelijk het vaderschap worden vastgesteld.
De rechter stelt vast dat de overledene de verwekker (dus biologische vader) was. Dit kan onder andere met een vaderschapstest. Anders moet het kind in het testament van de overledene zijn aangewezen als erfgenaam. Erkende, maar in een testament onterfde, natuurlijke kinderen hebben wel recht op de legitieme portie.
De inferieure erfstelling is een erfstelling (benoeming van een erfgenaam in een testament) onder een last. Of onder een bewind of voorwaarde. Om je erfdeel te krijgen moet je dus iets doen, of een verplichting op je nemen.
Dat geldt ook als legaten zijn gemaakt die verplichten tot iets anders dan betaling van een geldsom of overdracht van goederen van de nalatenschap.
In die gevallen kan de legitimaris de nalatenschap verwerpen zonder dat hij daarmee de waarde van de erfstelling op zijn legitieme portie vermindert. Deze lastige wettelijke omschrijving betekent dat de legitimaris geen genoegen hoeft te nemen met allerlei vervelende voorwaarden die de erflater aan de erfstelling verbindt. Bijvoorbeeld een ontbindende voorwaarde voor het zijn van erfgenaam.
Wettelijk erfdeel is het deel van een erfenis waar je recht op hebt als er geen testament is opgesteld. Alleen kinderen en echtgenoten hebben een wettelijk erfdeel.
Er is ook een erfdeel waar je als kind altijd minimaal recht op hebt. Dat deel noemen legitieme portie, de complete uitleg vind je daar.
Een legitimaris is de persoon die recht heeft op de legitieme portie. Bij een erfenis kun je één of meer kinderen gedeeltelijk onterven. Daarvoor moet je een testament opstellen. De op deze manier onterfde kinderen hebben wel recht op een wettelijk erfdeel. Zij kunnen dat opeisen of zich neerleggen bij de onterving.
Berusten in onterving, wil zeggen dat de onterfde persoon zich niet verzet tegen die onterving. Als je bent onterft door je ouders dan kan je daarin berusten. Dat wil zeggen dat je schriftelijk verklaart dat je geen beroep zal doen op je legitieme portie. Automatisch worden nu jouw eventuele kinderen erfgenaam.
Het kindsdeel is een deel uit de erfenis of nalatenschap. Kinderen en langstlevende partner hebben allemaal recht op een gelijk deel uit de erfenis. Zonder testament hebben zij allemaal recht op een even groot deel uit de boedel. Dus zijn er 2 kinderen en 1 echtgenoot dan heeft ieder recht op 1/3.
Via een testament kan een kindsdeel worden beperkt. Maar ook via een testament kan hun erfdeel nooit helemaal worden aangetast. Kinderen blijven recht hebben op een ´legitieme portie´.
Een kindsdeel is pas opeisbaar na overlijden van de langstlevende.
Onterven is het in een testament bepalen dat een wettelijke erfgenaam niet mag erven. Je kunt je kind onterven. Ben je onterfd, dan blijf je recht hebben op een legitieme portie.
Als je in je testament je kind onterft, kan je kind het er bij laten zitten en de erfenis niet opeisen. Maar je kind heeft altijd het recht om het deel op te eisen dat in de wet vermeld staat: de legitieme of kindsdeel. De berekening van de legitieme is best lastig. Ga er voor het gemak van uit dat de legitieme de helft is van wat het kind uit de erfenis zou hebben gekregen, als je niet iets anders in je testament zou hebben beschreven.
Legitieme is de afkorting voor legitieme portie. Als kind heb je altijd recht op een minimumdeel uit de erfenis van jouw ouders. Dat is altijd de helft van wat je volgens de wettelijke regels zou krijgen. Je hebt alleen recht op de waarde van jouw deel, in de vorm van een geldvordering (dus niet op goederen of een huis).
Je kan bij testament door je ouders zijn onterfd. Dit kan nooit minder zijn dan het deel waar je volgens de wet recht op hebt. Het deel dat je niet krijgt, wordt onder de andere erfgenamen verdeeld.
Een kind dat een beroep doet op zijn legitieme portie noem je een legitimaris.
