Erfpacht is de juridische vorm waarbij de eigendom van de grond is gesplitst van de eigendom van de bouwwerken op die grond.
Het vestigen van een recht is de rechtshandeling waarmee iemand een beperkt recht zet op zijn of haar eigendom. Een beperkt recht moet je altijd via de notaris vestigen. Daarvoor heb je een vestigingsakte of akte van vestiging. De notaris stuurt de akte door voor inschrijving naar het kadaster.
Alleen de beschikkingsbevoegde eigenaar van een zaak mag een beperkt recht vestigen. De notaris zal controleren of je ook daadwerkelijk het recht mag vestigen.
Het bloot eigendom is het eigendomsrecht dat is bezwaard met een beperkt recht. Denk hierbij aan het bezwaren van een goed (bijvoorbeeld een woning) met een recht van vruchtgebruik. Door het vruchtgebruik is de (bloot) eigenaar beperkt in zijn eigendom. De eigenaar moet dat recht van gebruik door een ander respecteren. De eigenaar van dat goed heeft dan het bloot eigendom.
Het kettingbeding is een verplichting voor de koper om een bepaalde afspraak ook op te leggen aan de volgende koper. Als je het beding niet doorgeeft dan moet je een boete betalen aan degene die jou dat beding heeft opgelegd. De akte waarin een kettingbeding is opgenomen bevat namelijk meestal een boetebeding.
Een voorbeeld van een kettingbeding is de afspraak in een leveringsakte dat de tuin niet mag worden bebouwd. Die afspraak moet je ook opleggen aan de opvolgende eigenaar.
Denk bijvoorbeeld ook aan het geval dat je een bedrijfspand koopt. Bij die koop geldt een verbod om een bepaald soort bedrijf daarin te vestigen. Dat verbod moet je dan ook opleggen als je het bedrijfspand verkoopt aan een ander.
Kettingbedingen kunnen in allerlei aktes worden opgenomen. Denk aan een koopakte, hypotheekakte en erfpachtakte. Je vestigt een dergelijk recht altijd bij de notaris.
De kavel is een stuk grond dat je voor een bepaald doeleinde gebruikt. Bijvoorbeeld een bouwkavel (voor huizen of bedrijfspanden) of landbouwkavel. Je kunt een kavel meestal herkennen aan omheining, bebouwing of afrastering van het stuk grond. In het kadaster staat vastgelegd wat de omvang is van een bepaalde kavel. In het kadaster staan de juridische grenzen. Door verjaring kan echter het zijn dat het kadaster niet meer de daadwerkelijke situatie weergeeft.
Een kavel is niet hetzelfde als een perceel. Zo kan een kavel uit meerdere percelen bestaan. Die percelen kunnen ieder afzonderlijk worden bezwaard met beperkte rechten, zoals een hypotheek of erfdienstbaarheid.
Het beperkt recht is een recht dat rust op een ander recht. Denk bijvoorbeeld aan een hypotheek op een woning of een recht van erfdienstbaarheid (overpad) op een erf. Het heet een beperkt recht, omdat de eigenaar van het recht waarop het rust is beperkt door dat recht. De eigenaar moet het beperkende recht namelijk respecteren.
De beperkte rechten zijn:
Beperkte rechten moeten via de notaris met een notariële akte worden gevestigd. In die akte kun je allerlei afspraken opnemen over het gebruik van het beperkt recht. Je kan dus, binnen de grenzen van de wet, specifiek afspreken hoe ver het beperkt recht gaat.
De beperkte rechten moeten ingeschreven in het Kadaster. Op die manier kunnen potentiële kopers van bijvoorbeeld een stuk grond of woning zien of er en welke beperkte rechten er op rusten. Het is belangrijk om dat vóór de koop te weten, omdat bij de koop van dat stuk grond of die woning het beperkt recht namelijk op die zaak blijft rusten. Met andere woorden gaat een beperkt recht bij overdracht van het recht waarop het rust mee over.
Erfpacht is het recht van iemand om gebruik te maken van een stuk grond (en de daarop staande bebouwing) terwijl dat niet zijn eigendom is. De gebruiker van de grond noem je de erfpachter. De vergoeding die de erfpachter betaalt noem je canon.
De grond blijft eigendom van de erfverpachter. Een recht van erfpacht moet via de notaris worden gevestigd. Dat heet dan een erfpachtakte. In de akte kunnen erfpachtvoorwaarden worden opgenomen. Erfpacht is een zakelijk recht en wel een zogeheten beperkt recht.
De canon is het geldbedrag dat iemand (de erfpachter) moet betalen voor het gebruiken van een stuk grond dat niet van hem is, de erfpacht.
Dit recht en de betaling zijn opgenomen in de notariële (erfpacht)akte. De canon kan jaarlijks verschuldigd zijn of ook in één keer zijn afgekocht.
